اين رباعى به نوشتهء كتاب مينودر « 1 » سروده شيخ بهائى است . اگر اين نسبت مستند به نقل افواهى بوده و مأخذ مكتوب معتبرى نداشته باشد به‌نظر بسيار نزديك‌تر مىنمايد كه سرودهء قوام الدين محمد سيفى حسنى دانشمند همين دورهء قزوين باشد كه منظومه‌ها و ابيات و سروده‌هاى بسيارى از او به زبان عربى در دست است و يك دوبيتى از او دربارهء قم به همين وزن و شكل در درهء نادره « 2 » هست . 5 ) كتيبهء گرداگرد مقبرهء خانوادگى متوليان بقعه در غرب ايوان شمالى مزار - كه چنان‌كه گذشت گويا همان « مقبرهء مير فغفور » ياد شده در خلد برين باشد - غزل معروف سعدى است با اين مطلع : يارب از ما چه فلاح آيد اگر تو نپذيرى * به خداوندى لطفت كه نظر باز نگيرى در ميان هر دو مصرع از اين غزل بر بدنه‌هاى چهارگانهء بقعه ميان ترنج‌هايى صلوات كبير بدين شكل نوشته شده است : « اللهم انى اسألك به حق محمد و على و فاطمه و الحسن و الحسين و على و محمد و جعفر و موسى و على و محمد و على و الحسن و الحجة المنتظر صلوات اللّه عليهم اجمعين بعظمتك « 3 » واقض حوائجنا برحمتك يا ارحم الراحمين »

--> ( 1 ) . صفحهء 651 . ( 2 ) . چاپ انجمن آثار ملى ، ص 715 . اشعار و رباعيات ديگرى از او در همين كتاب ( صفحات 173 و 233 و 374 ) هست . در كتابخانهء خاندان حاج سيد جوادى قزوين نسخه‌اى است از شرح عدهء صدر الدين محمد حسينى كه همين قوام الدين محمد تقريظى منظوم بر آن دارد ( نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران دربارهء نسخه‌هاى خطى 6 : 345 ) . دربارهء او و آثار و منظومه‌هاى وى ديباچهء سند شمارهء 30 در همين بحث ديده شود . ( 3 ) . كلمهء « بعظمتك » تعميرى است .